Het is vandaag woensdag 11 februari. Eén dag voor de bekendmaking van mijn nieuwe uitdaging. Op eens weet het het…je wordt….? Ik ga er voor: op eens weet je het, ik wordt wethouder! Ik ga d’r in ieder geval voor!
In mijn werk voor RIBW Overijssel ontmoet ik regelmatig mensen die werken volgens het motto ‘worden wie je bent’. Als je zoals ik op leeftijd van 56 jaar geconfronteerd wordt met een verplichte pauze dan denk je wel eens aan deze uitspraak. Kun je nog worden wie je bent? Of ben je al iemand en hoef je niets meer te worden. Nu dat laatste geldt voor mij niet. Ik wil nog graag eens wat anders worden. Een carrièremove? Dat zeker. Na bijna 2 jaar geen politieke functie ben ik weer aan de slag met worden wie je bent als politicus.
Het is eind januari als voorzitter Wim Kamphuis me belt. Ik rijdt van Emmen naar Tynaarlo. Ergens bij Borger op de N34. Na een inleiding komt hij met het onverwachte nieuws: je bent onze kandidaat-wethouder. Een brede glimlach verschijnt op mijn gezicht. Wat mooi. Na jaren werkzaam te zijn in de accountancy en adviespraktijk, gecombineerd met werk als raadslid of commissielid, ga ik proberen fulltime (?) aan de slag te gaan met een politiek-bestuurlijke functie in een prachtige gemeente tussen het ook zo geliefde Meppel en Hoogeveen: de gemeente de Wolden! Gelijk vermengen zich zoet en zuur zich in mijn brein. Het zoete van de nieuwe uitdaging. De kans om iets te betekenen voor de samenleving, voor de Woldenaren, voor Zuidwest Drenthe, voor de woonplaats van de zo geliefde Brenn en zijn ouders. En het zure van een afscheid van een (gezamenlijk) levenswerk: de mensen-voor-cijfers. Natuurlijk is het niet zo ver en moeten nog vele dominostenen de goede kant op vallen, maar iedereen die mij kent weet dat ik niet ergens ½ voor kan gaan. Ook het zure van onzekerheid. Ik kan erom lachen, maar niet iedereen zit er zo in. Geen ondernemer meer, maar een arbeidscontract met vaste vergoeding. Overigens ook financieel even omschakelen. Mooi dat we dit gaan doen. De economie van het genoeg is de uitdaging. Toch overheerst het gevoel van ‘heerlijk een nieuwe maatschappelijke uitdaging’. Aan de andere kan van de tafel. Besturen vraagt rust, wijsheid, energie, samenwerking en verbinding. Dus mooie uitdagingen voor iemand die gedreven is en graag een boodschap wil uitdragen. De Wolden heeft een grote ambassadeur d’r bij.
Dan weet je het: je wordt wethouder. Hopelijk denken de kiezers in de Wolden d’r ook over….en kunnen we dan politieke collega’s overtuigen dat het met CDA de Wolden (en ondergetekende) goed samenwerken is.