Dag 50 is stille zaterdag. Dag van o.a. HZVV uit bij FC Assen. We verloren met 5-4. Jammer, maar we zijn wel geslaagd voor het examen goed omgaan met teleurstellingen! Daar hebben de rest van dit leven iets aan…

Trainer zijn van HZVV JO-17-4 is ook deels psycholoog zijn. De gedreven jonge mannen (soms ook vrouwen) van 15 en 16 jaar krijgen in het spelletje wel wat voor de kiezen. Verloren we in periode 1 en periode 2 (voor de kerst) nog bijna alles. Na de winterstop bleken we ook wat te kunnen winnen…maar dat lukt niet elke week….

Stonden we met JO17-4 in periode 3 zelfs na 2 wedstrijden boven aan met 6 punten uit 2 wedstrijden, nu zijn we na 6 wedstrijden gezakt naar de 5de plaats (van de 7 ploegen). Net boven LTC 17-2 en onze plaatsgenoten van de Weide 17-4. Daarover zo meer. Maar HZVV JO 17-4 kan wel steeds beter omgaan met teleurstellingen en wat nog mooier is: we worden echt steeds beter.

We hadden dit seizoen drie doelen afgesproken:

  1. We maken voetbalplezier
  2. We worden steeds fitter
  3. We gaan steeds een beetje beter voetballen.

Daar wil ik graag een vierde doelstelling aan toevoegen:

  1. We gaan steeds beter om met teleurstellingen

Op dit laatste punt worden we behoorlijk uitgedaagd. Niet dat we een sportief verlies niet kunnen verdragen. Als leden van HZVV (en in mijn geval supporter van HZVV-1) moeten we d’r wel tegen kunnen dat we wel eens eens seizoen wat meer dan gewenst verliezen. Soms ook degraderen.  Nu speelt JO-17-4 in de vijfde klasse en er is geen lager niveau dus dat probleem hebben we niet. Een beetje een KKD-gevoel.

Vorige week verloren wij van de groen-witte buren van de racketclub. 4-3 dus krap. We speelden overigens letterlijk naast de tientallen padelbanen in de Weide. Dat verliezen was jammer. Kwam wel door een prachtige goal van de blonde laatste man van een meter of 40, maar wat de spelers (en supporters) vooral dwars zat was het feit dat 3 goals van HZVV niet doorgingen. Een bal die vermeend over de lijn was (kwam terug van onderkant lat) werd niet gezien door scheids I en grens. Later kregen we een scheidsrechter wissel. Scheids II keurde een goal van topscoorder Sem H af wegen buitenspel. Dat leverde in de eerste helft veel discussie langs de lijn op. En in de tweede helft kon scheidsrechter III zijn vlaggenist niet negeren en moest/mocht een goal afkeuren. Sem H (weer hij) kwam achter de laatste man weg toe de bal gespeeld werd. Scoorde maar de goal werd afgekeurd. Geen 4-4 of zelfs 4-7 voor HZVV, maar een teleurstelling.

In de week op maandag en donderdag lekker met de mannen getraind. Goed gesproken over boosheid, schelden op arbitrage en positief coachen van medespelers die iets niet zo goed kunnen. Dus zaterdag vol goede moed en met prachtig weer naar FC Assen JO 17-4. Met maar 13 man en daaronder toch 4 niet of minder getraind hadden. Dat maakt het voor de trainer makkelijker qua wissels. Hadden we eerst wel eens 4,5 of zelfs 6 reserves, inmiddels zijn we door blessures, vertrekkers en stoppers dus gezakt naar 16 spelers op papier. Nu zaterdag 4 april hadden we net 13 man. Dus beetje improviseren. Ook omdat we zo’n 6 spelers hebben die links of rechtsback kunnen spelen hadden we een wat meer verdedigende middenveld. KoenS had donderdag laten zien dat makkelijk scoorde dus hij mocht het voorin proberen.

 

De wedstrijd ging gelijk op, maar ergens in de tweede helft zakten we wat terug. We kwamen op 4-2 achter en het leek erop dat HZVV dik zou gaan verliezen. Maar niets is minder waar: we richten ons op en we kwamen terug tot 4-4. Een volgens iedereen goede uitslag. Verdient voor hardwerkend HZVV. Door mooie pass van JoahO kwam SemH vrij voor de keeper en maakte onze 2de goal. Nobel scoorde de 3de goal met een prachtig lobje over de keeper. En toen SemH van links bijna op de achterlijn de bal hoog in het doel ramde dachten we het te weten: we spelen gelijk. En toen gebeurde het. In een aanval van FC Assen werd de bal in ons strafschop gebied wat klunzig richting het doel geschoten. Onze laatste man Mik kreeg de bal op zijn been en op zijn linkerhand. De arm/hand hield hij langs het lichaam, maar ja, het klopt de bal raakte zijn hand. Wat doen voetballers (ook van HZVV) dan: schreeuwen hands – hands- penal….de scheidsrechter. Tot dan onberispelijk fluitende en keurig in KNVB-tenue gestoken licht kalende fitte jonge man, floot: penalty. De bal zou in de ander hoek gaan als Mr K (onze topper op de goal). 5-4 voor FC Assen. Aftrap en de scheids floot voor einde wedstrijd. Poeh, wat een test ‘omgaan met teleurstellingen’. Later zou hij bij verhaal halende spelers en ondergetekende (ik had ook last van frustraties) aangeven: ‘ik kon niet anders’…..Mijn betoog was ‘je had niet hoeven fluiten’. Als je de sfeer had aangevoeld dan had je ook gewoon kunnen affluiten. 4-4 was de terechte uitslag. Maar is dat zelfs juist??? Als we kijken op de site van de KNVB dan had het gewoon 4-4 moeten blijven. Deze penalty had nooit gegeven moeten worden….

Zo iets maar dan anno 2026

Volgens de regels van de KNVB (die de IFAB-spelregels volgt) is hands niet automatisch een penalty. Het hangt af van opzet, armpositie en situatie.

Wanneer is het WEL een penalty (hands)?

Een bal op de hand/arm is strafbaar als:

  • De arm onnatuurlijk groot is gemaakt (wijd of omhoog), niet het geval
  • De speler bewust de bal raakt met de hand/arm. Niet het geval
  • De arm niet langs het lichaam zit en zo het spel beïnvloedt, niet het geval!

👉 Voorbeelden (wel penalty):

  • Een verdediger springt en houdt zijn arm hoog boven zijn hoofd → bal raakt hand → penalty
  • Een speler blokt een schot met een wijd uitgestoken arm → penalty
  • Een verdediger probeert de bal expres met de hand tegen te houden → penalty

Wanneer is het dus GEEN penalty?

Hands is niet strafbaar als:

  • De bal eerst van het eigen lichaam (bijv. been) op de hand komt
  • De arm in een natuurlijke positie is (langs het lichaam)
  • Het contact onverwacht en van korte afstand gebeurt

👉 Voorbeelden (geen penalty):

  1. Bal komt via het been tegen de hand aan → geen penalty
  2. Een speler staat normaal en krijgt de bal tegen de arm die langs het lichaam zit → geen penalty
  3. Van dichtbij hard tegen de arm geschoten zonder reactietijd → geen penalty

Aangezien voorbeelden I en II 100% van toepassing waren op de situatie van Mik zou je moeten zeggen: geen penalty. Kortom weer wordt ons ‘omgaan met teleurstellingen’ op de proef gezet. En ik moet zeggen het ging prima. Doelstelling 4 kunnen we steeds beter….en we leren ervan…

Dus hoe doen we dat:

  1. We hebben het geaccepteerd
  2. We hebben het gedeeld (in de kleedkamer waar dat ook het beste kan)
  3. We hebben positieve punten gezien (zie hierna)
  4. We hebben en back up plan (kijken naar HZVV-1? Het is OK als JO 17-JO-4 om te verliezen ALS JE D’R ALLES AANGEDAAN HEBT….!

De spelers realiseerden zich dat een prima wedstrijd was. Wat verdedigende probleemtjes, maar ook weer 4 goals voor gescoord. En hard gewerkt. Soms met zelfs combinatievoetbal. Dat lukte in periode 1 en 2 nog niet, maar nu wisten we over te spelen en soms de tegenstander weg te tikken. We gebruiken ook steeds meer de sterke punten van de spelers.

Voor scheids en tegenstander, maar vooral ook voor jezelf! Voor jouw inzet!

Het is een genoegen om van deze gemotiveerde Rood-Witten de trainer te mogen zijn. Minder vergaderen was mijn persoonlijke doel, nu dat lukt. Maar plezier beleven aan voetballen en trainen. Ook in drukke tijden van college-onderhandelingen, voorjaarsdrukte bij accountants, voorzitterschap van de SRA DU-ON-commissie en ga zo maar door…blijft het lekker om na de training rustig thee te drinken en even te kijken bij ‘mijn’ andere team: HZVV-1….ach wat een leuke wedstrijd: HZVV-Heino 2-0. Zou het nog lukken?

Zaterdag komt voor JO 17-4 de koploper FC Meppel naar Hoogeveen. 9.00 uur. Kijken wat we daar weer van kunnen leren….

HZVV-1 viert de 2-0 van Melik Ismail (hij is een soort van Cem Balanan).

 Hulpmiddel: 

Vooral de derde optie van onderen helpt mij..writing in a journal. Daarom dit bericht in mijn ‘dagboek’…..op naar FC Meppel…en welke teleurstelling er ook komt deze week…ik heb een back up plan!